Bu gece sizlere izlediğim bir filmi anlatmak istiyorum. HACHI…

Bir profesör ile köpeğinin gerçek ve inanılmaz dostluğu.


Çok yıllar öce, evlerinde hayvan besleyen insanlara kızardım. “ Etrafta bunca aç çocuk dolaşıyorken bu nasıl bir haksızlıktır? “ diyerek eleştirirdim. Hakkın rahmetine kavuşmuş, memleketlim, çok sevdiğim dostum “ Hiçbir insanda böylesi karşılıksız sevgi bulamazsın “ demişti bana. O günler, insanlara, sevgiye inancımın tam olduğu günlerdi. Bunun verdiği ukalalıkla “ Hadi canım…Amma abarttın ha.! “ demiştim.

O rahmetli oldu. Ben inançlarımı kaybettim. Ve hayatımdan Mişa geçti. “ Bu ülkenin iyi yetişmiş hayvanlara değil, çocuklara ihtiyacı var “ düşüncem sabit kaldı. Ama bir hayvanın, insan hayatında ne demek olduğunu öğrendim.


İnsan – köpek dostluğu üzerine “ Marley ve Ben “ filminden sonra izlediğim en muhteşem film: HACHI…

Hachiko, Japonya’nın Akita bölgesi Odate şehrinde bir çiftlikte dünyaya gelen Akita Inu cinsi bir köpek. Dikkatsizlik sonucu oluşan bir kaza Hachiko ile profesörün tanışmalarını sağlar. Eşinin tüm itirazlarına rağmen, profesör köpeği eve getirir ve aralarında muhteşem bir dostluk başlar.
Profesör her sabah trenle işine gitmekte ve her akşam 17.00 treni ile dönmektedir. Hachiko, her sabah onu yolcu eder. Her akşam karşılar.

Ve bir gün profesör trene binecekken, onu bırakmak istemez. Gitmesine engel olmaya çalışır ama başaramaz. O gün ders sırasında profesör kalp krizi geçirir, ölür.

Defin işlemlerinden sonra, profesörün kızı Hachiko’yu yanına alır. Ev satılır.

Hachiko mutsuzdur. Sonunda bir fırsatını bulur, kaçar. Önce eve gelir. Orada artık başkalarının yaşadığını görür ve istasyona gelir. Sahibini beklemeye başlar.

Bu durum on yıl boyunca devam eder. Hachiko, kar, yağmur, soğuk, sıcak dinlemeden her akşam saat tam 17.00 de, sahibini bekler. Her zamanki yerinde.

Ve bir gün istasyona gelenler Hachiko’nun ölüsü ile karşılaşırlar.


Hachiko’nun bronz heykeli, sahibini beklediği yere, Shibuya istasyonu çıkışına dikilir.

Heykel, 2. Dünya Savaşı’nda kullanılmak üzere eritilir. 1948 yılında heykel yeniden yapılır.
Shibuya istasyonunun beş tane çıkışı vardır. Hachiko heykelinin olduğu meydana çıkan Hachiko Exit olarak adlandırılır. Ayrıca bu çıkışın açıldığı, Shibuya’nın dünyanın en hareketli ve en kalabalık yaya geçidi olarak ünlenmiş kavşağına da Hachiko Crossing adı verilir.

Her yıl 8 Nisan’da Shibuya istasyonunda Hachiko’yu anma törenleri düzenlenir ve yüzlerce köpek sever, Hachiko’yu anar.

Eğer bir gün çocuğunuz, torununuz ya da bir arkadaşınız size “ Sence sadakat, sevgi, bağlılık nedir? “ diye sorarsa ona tek bir şey söyleyin:” HACHI…”

Ve imkânınız varsa filmi izleyin. İnsan olarak; sevgi, sadakat, değer verme kavramlarınızı yeniden gözden geçireceğinizden, sorgulayacağınızdan eminim.

Bu kavramlar adına oluşturduğunuz “ Ben “ dediğiniz, “ Doğru “ dediğiniz tüm tabularınız yıkılacak.

“ Özür dilerim “ demeye hazırlıklı olun. Açıklanamaz bir egoyla “Doğru” diye savunduğunuz tüm bu kavramlarınız yüzünden kırdığınız, gidişine sebep olduğunuz insanlardan…

Ne kadar eksik ve ne kadar yanlış olduğunuzu anlayacaksınız…

Umarım çok geç kalmamışsınızdır…